چگونه نوار کاست یک رژیم سیاسی را سرنگون کرد؛
رسانههای کوچک، انقلابهای بزرگ واکاوی نظریهای که قدرت «رسانههای کوچک» را پیش از عصر شبکههای اجتماعی توضیح داد کتاب رسانههای کوچک، انقلاب بزرگ؛ ارتباطات، فرهنگ و انقلاب ایران نوشته آنابل سِربِرنی و علی محمدی، با ترجمه محمود مقدس و انتشار نشر کرگدن، روایتی متفاوت از انقلاب ۱۳۵۷ ارائه میکند؛ روایتی که به جای تمرکز بر رهبران سیاسی یا کشمکشهای ایدئولوژیک، نگاه خود را به مسیرهای گردش پیام در جامعه میدوزد. نویسندگان نشان میدهند چگونه نوار کاست، اعلامیه، مسجد، بازار و شبکههای غیررسمی ارتباط، در برابر دستگاه عظیم رسانهای حکومت، نقشی تعیینکننده یافتند و تصویری تازه از رابطه رسانه و تغییر اجتماعی پیش روی . هسته استدلال کتاب روشن است. رسانه فقط ابزاری برای انتقال پیام نیست؛ بخشی از سازوکار قدرت است و همزمان میتواند به بستری برای مقاومت تبدیل شود. در سالهای منتهی به انقلاب، رادیو و تلویزیون زیر سلطه کامل حکومت قرار داشت، اما شبکهای گسترده از رسانههای کوچک، که بر اعتماد اجتماعی و پیوندهای فرهنگی تکیه داشت، فضای دیگری برای گفتوگو و تبادل معنا پدید آورد. همین تجربه، بسیاری از فرضیهه