کارآمدی دموکراسی در گفت‌وگو با رحمن قهرمان‌پور؛
دموکراسی روی کاغذ بی‌معناست بحث از بحران دموکراسی خیلی جدی‌تر شده است به گفته قهرمان‌پور: «پراگماتیسم در ایران، به آن صورت وارد گفت‌وگوهای عمومی و گفت‌وگوهای روشنفکری نمی‌شود. اگر هم بخواهیم قدری فرهنگی نگاه کنیم شاید با آن روحیات فرهنگی ایرانی‌ها مثلاً در مقایسه با فلسفه ایدئالیسم آلمانی شاید سازگاری نداشته باشد، چون خیلی روی این موضوع تأکید می‌کند که حقیقت غایی در جمع پیدا می‌شود و حقیقت غایی وجود ندارد.» کتاب از نظر ادبیات دموکراسی پراگماتیستی بعد از روند اجماع ریچارد رورتی و ریچارد پوزنر است، به این معنا که این دو متفکر بزرگ که بیشتر رویکرد حقوقی دارند و تا جایی که اطلاع دارم کتاب‌هایشان در ایران ترجمه نشده، معتقد هستند پراگماتیسم جهت‌گیری دموکراتیک ندارد. به عبارت ساده‌تر، هم رورتی و هم پوزنر، پراگماتیسم را بیشتر یک روش می‌دانند تا محتوا. و این فرق اساسی بین پراگماتیست‌های معتقد به اجماع پوزنر و رورتی و پراگماتیست‌هایی مثل جک نایت و جانسون و دیگرانی است مثل رابرت تلیس که معتقدند اتفاقاً پراگماتیسم دارای جهت‌گیری دموکراتیک است و تلاش می‌کنند از آثار متفکران اصلی پراگماتیسم، مشخصاً