کم‌وکیف مواجهه با عواطف کودکان در گفت‌وگو با نگار شاطریان؛

رشد هوش هیجانی کودک؛ سرمایه‌گذاری برای آینده احساسات قابل پذیرش‌اند، اما رفتارها همچنان به مرز نیاز دارند به گفته مترجم: «چیزی که در این کتاب برای من جذاب بود، این بود که در برخورد با رفتارهای پرتنش کودک به دنبال این نیست که «چطور این رفتار را متوقف کنیم؟»، بلکه یک قدم به عقب می‌رود و می‌پرسد: «پشت این رفتار چه اتفاقی در حال رخ دادن است؟». ️ایده‌ اصلی و متفاوت کتاب، مفهوم Collaborative Emotion Processing (CEP) یا «پردازش مشارکتی عواطف» است؛ به این معنا که بزرگسال ابتدا با تنظیم هیجانی خودش، به کودک کمک می‌کند این مهارت را به‌تدریج یاد بگیرد. ️در «کوچک اما پرهیاهو» می‌خوانیم که وقتی کودک در حالت برانگیختگی شدید است، ممکن است اطلاعاتی را که قبلاً یاد گرفته، نتواند به کار ببرد. مثال کتاب درباره‌ کودکی است که می‌داند نباید بلوک پرت کند، اما در آن لحظه مهارت دیگری برای بیان نیازش در دسترسش نیست. ️بنابراین سؤال از «چطور این رفتار را متوقف کنم؟» به سمت «این رفتار دارد چه چیزی را به من می‌گوید؟» تغییر می‌کند. ️فصلی از کتاب دقیقاً به تمایز میان «تنبیه» و «پیامد» می‌پردازد. و اتفاقاً یکی از فصل‌