گریزی به کتاب «زن و چالشهای جامعه»؛
«زن» را اینبار از نگاه این «مرد» ببینید او قرار نیست زن را از یک زندان بیرون بیاورد و تحویل زندان دیگری بدهد. قرار نیست فقط بگوید جامعه با زن چه کرده و بعد، خودش نسخهای تازه و صرفا دینی برای اینکه زن چگونه باشد بپیچد امام موسی صدر، زن را نه شیئی برای خودانگارههای بشری میداند و نه حتی میخواهد با استناد به آن بخشهایی از دین اسلام که به مرور توسط مردها و به نفع خواستههایشان تحریف شده، از زن، موجودی ضمیمه برای مرد بسازد؛ اتفاقا او، مثل عادت همیشگیاش، باوقار و البته با سوال، به میان زنان میآید تا هم حقوق واقعیشان را با آنها مرور کند و هم اینکه خودشان را با وجود فعلیشان به چالش بکشد. اما چگونه صدای امام موسی صدر درباره زن هنوز هم شنیدنیست؛ چون زن را از «عروسک بودن» نجات میدهد، اما به آزاد بودنِ صرف هم رضایت نمیدهد. آزادی برای او، رها شدن از قفس نیست؛ پیدا کردن آن انسانیست که قرار بوده درون این قفسها فراموش نشود. زنی که ارزشش با جوانی تمام نمیشود، با مادر شدن آغاز و پایان نمیگیرد و با نگاه هیچ مردی تعریف نمیشود. و شاید عجیب نباشد که مردی با این نگاه، پیش از آنکه دربارهی