یادداشت حکمتالله ملاصالحی در سالروز درگذشت آیتالله طالقانی؛
مرجع و ملجأ معنوی خاص و عام بود حکمتالله ملاصالحی، استاد دانشگاه تهران، در یادداشتی به مناسبت چهلوهفتمین سالگشت درگذشت آیتالله سید محمود علایی طالقانی، از او بهعنوان شخصیتی ممتاز و ویژه یاد کرده و نوشته است: «آیتالله طالقانی، هرچند از تبار حوزویان بود و طلبهای از طلبگان درس و بحث و دانشآموخته حوزه، لیکن جان و وجدان، روان و رفتار، اندیشه و زبان، اسلام و مسلمانی او پیراسته از جزم و جمود بود.» سید بزرگوار و محمود فقید و مرحوم، آیتالله طالقانی، با آنکه از مبارزان دلیر و مجاهدان بزرگ در صف مقدم انقلاب بود؛ جان و وجدانش منزه و پاکیزه و پیراسته از اوصاف انقلابیون و جامعه انقلابی که در وصفش سخن رفت، بود. نه هوای کسب نان در سر، نه هوس و وسوسه فتح جاه در جان داشت. جان و وجدانش پیراسته از چنین وسوسههای «انقلابی» بود. راست و رسا سخن میگفت. شخصیتی ممتاز و ویژه بود. ممتاز و ویژه و ستودنی بود که حتی آنها که در جان و وجدانشان و روان و رفتارشان و اندیشه و زبانشان، حسی و باوری به دین و آموزههای دینی نبود؛ در نمازهای جمعه پرشور و پرشکوه و پرجمعیتِ سال آغازین انقلاب، در پشت قامت بلند ایمان ستب