فرهنگی

یادداشت گاردین؛

در ستایش رمانی که با خنده، اندوه را روایت می‌کند رمان کمدی خوب، برخلاف تصور رایج، از شوخی‌های پی‌درپی ساخته نمی‌شود؛ از دل اندوه، شکست و حقیقت زندگی برمی‌آید. اندرو شان گریر، نویسنده برنده پولیتزر، معتقد است نویسنده زمانی به طنز می‌رسد که ابتدا تراژدی را به‌طور کامل درک کند و سپس تصمیم بگیرد همان جهان تلخ را با نگاهی سبک‌بار و انسانی روایت کند. کمدی در نگاه گریر، هنر سبک کردن حقیقت نیست؛ هنر حمل کردن آن است. او هنگام نوشتن آخرین داستانش با عنوان « کمتر از دست می‌رود» (Less Is Lost) ناچار بود با تاریخ تلخ برده‌داری و خشونت آمریکا روبه‌رو شود. طنز از دل آن تاریخ بیرون نیامد؛ از رفتار آدم‌هایی بیرون آمد که در برابر آن تاریخ دستپاچه، مضطرب و مضحک شده بودند. گاهی خود ما، با همه تلاشمان برای درست بودن، خنده‌دارترین بخش ماجرا هستیم. زیباترین بخش نوشته او شاید جایی است که از زبان سخن می‌گوید. می‌گوید نویسندگان بیش از آنکه به شخصیت‌ها فکر کنند، به واژه‌ها فکر می‌کنند. و کمدی، سفره‌ای از واژه‌ها پیش روی آن‌ها می‌گستراند؛ واژه‌هایی که در رمان جدی بیش از حد پرزرق‌وبرق به نظر می‌رسند، اما در طنز جا