همه اخبار

۱۶ شهریور ۱۴۰۵ - ۱۳:۱۸

قرآن با آیاتی چون «إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ... لَا یَعْقِلُونَ» (انفال، ۲۲) و «أَفَلَا یَتَفَکَّرُونَ» (بقره، ۱۶۴)، تفکر و تعقل را شرطِ اساسیِ انسانیت و ایمان معرفی می‌کند و هر جریانِ فکری که به نفیِ عقل یا تعطیلِ آن بینجامد، در تقابل با جوهرِ دعوتِ اسلامی قرار دارد. آیاتِ «فَاسْأَلُوا أَهْلَ الذِّکْرِ» (نحل، ۴۳) و «فَإِنَّهَا لَا تَعْمَی الْأَبْصَارُ...» (حج، ۴۶)، پرسشگریِ روش‌مند و تزکیه‌ی قلب را شرطِ دست‌یابی به معرفتِ ناب می‌دانند و عقل‌ستیزیِ پنهان در جریان‌های موسوم به «تفکر نوین» را نوعی گرفتاری در حجاب‌های نفسانی و تقلیدِ کورکورانه از مدرنیته معرفی می‌کنند.