۴۴ ساعت جهنمی در صبرا و شتیلا سرنوشت آتشین آوارگان فلسطینی در غربت
نه بارِ اولشان بود و نه آخرینبار! اما آندفعه؛ آن سهروز در ایام پایانی شهریور۱۳۶۱ (۱۶ تا ۱۸ سپتامبر۱۹۸۲)، جنایاتشان بدجور زخم به دل اهل زمین و حتی عرشیان نشاند. دست خونین و جنایتکار بربرهای دزد و درنده و غاصبِ صهیون دوباره از آستین بیرون آمده و بیخ گلوی فلسطینیان را چنگ زده بود؛ آنهم نه در سرزمینهای اشغالی، که میان زندگی محقرانه و دردناک آوارگان فلسطینی در غربت؛ در «شتیلا» و «صبرا»؛ دو اردوگاه آوارگان فلسطین در غرب بیروت... مثل هربار همدست داشت؛ همان آمریکاییان و اروپاییان همیشگی، اینبار اما خائنان مزدور عربِ لبنانی نیز همراهیاش کردند؛ اصلا بلهقربانگوی رژیم غاصب شدند و عاملان اصلی کشتار و قتلعام... جوی خون راه انداختند... جنایتی در تصورتان نمیگنجد مگر آنکه انجامش دادند؛ از سوزاندن و چشموچال درآوردن و گردنزدن و مثله کردن گرفته، تا تجاوز و دریدنِ شکم زنان باردار و سوزاندن جنینشان... با تفنگ و چاقو و تبر و هر وسیلهای که فکرش را بکنید... مشروح گزارش را اینجا بخوانید: