همه اخبار
۴:۴۸؛ وقتی ذهن به آخرین پناهگاه خود پناه میبرد
در میان قطعات شاعرانه نمایشنامه، جمله «من زنی را گم کردهام که هرگز زاده نشد» جایگاه ویژهای دارد. این عبارت را میتوان استعارهای از فقدان یک خویشتن ممکن دانست؛ انسانی که شاید هرگز فرصت ظهور پیدا نکرده است.