از مارک تواین تا ابن‌اثیر؛ کارنامهٔ یک کنجکاوی بی‌مرز؛

ابوالقاسم حالت به اقتضای هر متن، راه خودش را پیدا می‌کرد محمدامین احسانی، پژوهشگر و استاد دانشگاه، در مصاحبه‌ای دربارهٔ ابوالقاسم حالت، مترجم و طنزپرداز، کارنامهٔ او را نشانهٔ کنجکاوی گسترده دانست. به گفتهٔ او، حالت میان معنویت و ظاهرسازی تفاوت می‌گذاشت و طنزش حساسیتی اخلاقی را پشت خنده پنهان می‌کرد. به نظرم، در کارنامهٔ ترجمهٔ ابوالقاسم حالت، بیش از آنکه با پراکندگی روبه‌رو باشیم، با کنجکاوی گسترده و ذهنی روبه‌رو هستیم که خودش را به یک حوزهٔ خاص محدود نمی‌کرد. او هم به ادبیات داستانی و آثار تخیلی علاقه داشت، هم سراغ متون تاریخی می‌رفت و هم آثار اخلاقی و دینی را ترجمه می‌کرد. این انتخاب‌ها نشان می‌دهد که برای او، ترجمه صرفاً انتقال واژه‌ها از زبانی به زبان دیگر نبود؛ راهی برای آشنا کردن خوانندهٔ فارسی‌زبان با جهان‌های فکری و ادبی متفاوت بود. ️ یکی از نکات مهم در شناخت حالت این است که طنز او را صرفاً شوخی با اشخاص یا موقعیت‌های روزمره ندانیم. در بسیاری از موارد، پشت خندهٔ آثار او نوعی حساسیت اخلاقی وجود دارد؛ حساسیتی که هم می‌تواند به دفاع از فضیلت‌های انسانی بینجامد و هم ریاکاری و فریب