به مناسبت سالروز درگذشت قیصر امین‌پور؛
اقلیم خوزستان لایه‌ای قابل تأمل در شکل‌گیری تخیل قیصر اقلیم خوزستان یکی از لایه‌های قابل تأمل در شکل‌گیری تخیل قیصر است. عناصری مانند خاک، آفتاب، آب و درخت، در شعر قیصر علاوه بر تجربه‌های کودکی و تاثیرات موقعیت، با مولفه‌های نمادین و نشانه‌های اجتماعی نیز قرابت دارد. ارمغان بهداروند شاعر و نویسنده خوزستانی :در دفترهای واپسین قیصر، با شاعری مواجه هستیم که از جهانی درونی‌تر و شعری قابل تامل‌تر برخوردار است. شاعر با نگاهی عمیق‌تر به پیرامون خود نگاه می‌کند. در این مرحله طبیعت و جغرافیا بیشتر در خدمات انتقال مفهوم هستند و ساختار اندیشه و عاطفه شاعر وابستگی بسیار کمتری به مولفه‌های زیستی و جغرافیایی دارند. شاعر در به‌کارگیری مولفه‌های بومی خوزستان هم چون رودها، پل‌ها، شهرها و غیره اراده‌ای جز انتقال تجربه‌های انسانی ندارد و استفاده از نام‌های مشخص مربوط به موقعیت، ناشی از وابستگی و موانست شاعر با محیط است. اقلیم در شعر قیصر به تدریج به عنوان اولویتی درونی شده استمرار می‌یابد و شواهد پیدا و پنهان این مولفه را از روایت منظر تا طرح فلسفه‌های اجتماعی می‌توان مطالعه کرد. در شعرهای بدوی قیصر طبیع