تاریخ بخوانیم | نخستین پرش با چتر نجات بر فراز پاریس انجام شد؛ ۲۲ اکتبر ۱۷۹۷

نخستین پرش مهم با چتر نجات در ۲۲ اکتبر ۱۷۹۷ [۱ آبان ۱۱۷۶] انجام شد؛ زمانی که آندره-ژاک گارنِرَن از یک بالن هیدروژنی در ارتفاع ۳۲۰۰ فوتی (حدود ۹۷۵ متری) بر فراز پاریس به پایین پرید. لئوناردو داوینچی در نوشته‌های خود ایده چتر نجات را مطرح کرده بود. لویی سباستین لنورمان، فرانسوی دیگری، نیز در سال ۱۷۸۳ نوعی چتر نجات از دو چتر معمولی ساخت و با آن از یک درخت به پایین پرید. بااین‌حال، آندره-ژاک گارنرَن نخستین کسی بود که چترهای نجاتی را طراحی و آزمایش کرد که می‌توانستند سرعت سقوط انسان از ارتفاع زیاد را کاهش دهند. گارنرَن در سال ۱۷۹۷ نخستین چتر نجات خود را تکمیل کرد؛ سایبانی به قطر ۲۳ فوت (حدود ۷ متر) که با بندهای نگهدارنده به یک سبد متصل شده بود. در اکتبر همان سال، گارنرَن چتر نجات را به یک بالن هیدروژنی متصل کرد و تا ارتفاع ۳۲۰۰ فوتی (حدود ۹۷۵ متری) بالا رفت. سپس وارد سبد شد و چتر نجات را از بالن جدا کرد. از آن‌جا که در قسمت بالایی نمونه اولیه چتر، دریچه‌ای برای خروج هوا تعبیه نکرده بود، گارنرَن هنگام فرود به‌شدت به این سو و آن سو تاب می‌خورد؛ بااین‌حال، سرانجام در فاصله حدود ۸۰۰ متری محل بر