خانهای برای گنجینههای ادبی ایران - ۱
موزهای برای حافظه ادبی لرستان؛ ضرورتی فراتر از یک ویترین لرستان تنها سرزمین تاریخ و طبیعت نیست، پشتوانهای از شاعران، نویسندگان، نسخههای خطی، آثار مکتوب و میراث شفاهی دارد که میتواند در قالب «موزه ادبیات» روایت و به یکی از مقاصد گردشگری فرهنگی کشور تبدیل شود؛ ظرفیتی که به گفته شیرزاد بسطامی، پژوهشگر لرستانی، پیش از هر چیز نیازمند شناسایی، مستندسازی و تدوین طرح جامع است. لرستان با برخورداری از پیشینه و سرمایه انسانی ادبی و همچنین میراث شفاهی گسترده، از جمله استانهایی است که میتواند از چنین ظرفیتی بهره بگیرد. حضور شاعران و نویسندگان نسلهای مختلف در کنار گنجینهای از روایتها، اشعار، ترانهها، منظومههای محلی و ادبیات آیینی و عاشقانه و نیز تنوع زبانی و گویشی لری و لکی، این امکان را فراهم میکند که «موزه ادبیات لرستان» نه فقط به عنوان محلی برای نگهداری و نمایش آثار؛ بلکه به عنوان مرکزی برای حفظ حافظه فرهنگی، پژوهش، آموزش و توسعه گردشگری ادبی استان تعریف شود. استانی که در کنار ادبیات مکتوب و چهرههای شناختهشده، از یک میراث شفاهی بسیار غنی نیز برخوردار است. شعر، داستان، متلها، ضربال