مساله حجاب و نقش مردم دکتر ابوالفضل اقبالی

یادداشت هشتم: نهضتِ عمومیِ تکریمِ محجبه‌ها 🔹 در روزگاری که اباحه‌گری همچون طوفانی سهمگین، نه تنها حجاب، بلکه حتی لباس را از تن زنان و شلوار را از پای مردان درآورده است، حفظ حریمِ تن، ذهن، و مهمتر از همه «هویت» در دختران و بانوان باحجاب این سرزمین اگر بیش از مجاهدت رزمندگان اجر و ارزش نداشته باشد، قطعا کمتر از آن نیست. زنان و دخترانِ محجبه در این زمانه‌ی لاقیدی و ولنگاری، حافظان میراثِ ملی و دینی این مرز و بوم و مدافعانِ حریم اخلاقی جامعه هستند. 🔸 دخترِ نوجوانی که علیرغم کششِ قدرتمندِ محیط و احاطه‌ی رسانه، همسالان، گروه‌های مرجع، ویترین و خیابان، آگاهانه به حجاب ملتزم مانده است و پوشش چادر را در این وانفسای برهنگی انتخاب کرده است، «قهرمانِ ملی» و مستحقِ تکریم و قدردانی‌ست. بانوی جوانی که علیرغم گرایشِ درونیِ فعال و قوی به تنوع، ابراز و تایید، در این بازارِ فریبای رنگ و طرحِ جلوه‌گری و هجومِ نگاه‌ها و تقاضاهای جهت‌دارِ خیابان، حجاب ساده و موقر را برمی‌گزیند، شایسته‌ی تقدیس و تعظیم است. 🔺 با این وجود اما این روزها احوال زنِ محجبه‌ی ایرانی خوب نیست. بانوان عفیفه و دختران باوقار ایرانی روزگار سختی را سپری می‌کنند. هم به دلیل اینکه شاهد زوال ارزش‌های زنانه و اعتبار‌زدایی از شخصیت و کرامتِ انسانیِ هم‌جنس‌های خویش هستند و هم به دلیل اینکه مجبورند به خاطر پوشش خود، ناملایمتی‌ها و کینه‌های سیاست‌زده‌ی اقلیتی بی‌صفت از شهروندان فارسی‌زبان را تحمل کنند. این شرایط گاهی به قدری سخت می‌شود که باعث تجدیدنظر برخی از این بانوان عفیفه نسبت به استفاده از «چادر» می‌گردد.