وقتی نقاشی به زبان اندیشه تبدیل شد؛
مانی و انقلاب در تاریخ تصویرگری علی نیکویی نوشت: مانی را نمی‌توان تنها در جایگاه پیامبری با آموزه‌هایی دینی و فلسفی به یاد آورد؛ او در تاریخ فرهنگ و هنر نیز شخصیتی متمایز است که تصویر را به یکی از ابزارهای بیان اندیشه تبدیل کرد. در جهان‌بینی مانوی نقاشی نه آرایه‌ای برای زیباسازی متون و نه سرگرمی هنری بلکه زبانی برای بازنمایی حقیقتی بود که فهم آن به‌واسطهٔ مفاهیم انتزاعی و روایت‌های پیچیده کیهان‌شناختی دشوار می‌نمود ️جهان‌بینی مانی بر پایهٔ تقابل بنیادین دو قلمرو نور و تاریکی شکل‌گرفته است؛ دو اصلی که در اندیشهٔ مانوی ازلی و متمایز از یکدیگرند و آمیختگی آن‌ها منشأ وضعیت کنونی جهان را پدید می‌آورد. در این نظام اعتقادی جهان صحنهٔ کشمکش میان نیروهای نورانی و تاریک است و انسان نیز در میانه این آمیختگی حامل بخشی از گوهر نور به شمار می‌رود که باید از اسارت ماده و تاریکی رهایی یابد. روایت مانوی از آفرینش، پیدایش جهان، جایگاه انسان و سرانجام کیهانی او مجموعه‌ای پیچیده از موجودات مینوی، نیروهای آسمانی، مراتب هستی و رویدادهای اساطیری را در بر می‌گیرد. چنین دستگاه فکری گسترده‌ای برای انتقال به مخا