وقتی کتابخانه‌ها ستون تمدن علمی بودند
حدود هزار سال پیش، در بغداد کتابخانه‌ای به نام دارالعلم شاپور بن اردشیر شکل گرفت؛ مرکزی در محله کرخ که بنا بر گزارش‌های تاریخی بیش از ده هزار جلد کتاب در آن نگهداری می‌شد و علاوه بر مطالعه، محل مباحثه و مناظره علمی بود. در روزگاری که هر کتاب باید با دست نسخه‌برداری می‌شد، چنین مجموعه‌ای فرصتی کم‌نظیر برای دسترسی و تبادل دانش فراهم می‌کرد. این تلاش در سنت علمی شیعه به گردآوری و سامان‌دهی میراث مکتوب نیز گسترش یافت؛ از تدوین کتاب الکافی به دست کلینی تا کتاب‌شناسی آثار و مؤلفان در الفهرست شیخ طوسی. حلقه‌های درس شیخ مفید و سید مرتضی نیز با تربیت شاگردانی چون شیخ طوسی، به تداوم این جریان کمک کردند. اما آشوب‌های بغداد در قرن پنجم به دارالعلم شاپور و دیگر مراکز علمی آسیب زد. شیخ طوسی پس از این حوادث به نجف رفت و با تشکیل حلقه درس، در شکل‌گیری جایگاه علمی این شهر نقش مهمی ایفا کرد. اهمیت حفظ این میراث در روایتی از امام صادق(ع) نیز بازتاب یافته است: «احْتَفِظُوا بِكُتُبِكُمْ فَإِنَّكُمْ سَوْفَ تَحْتَاجُونَ إِلَيْهَا» متن کامل را در مبلّغ بخوانید. #مبلغ‌مدیا