گفت‌وگو با استاد دانشگاه و پژوهشگر ادبیات عامیانه سیستان؛
پیوند ارگانیک ادبیات عامیانه سیستان با بافت اسطوره‌ای منطقه ادبیات عامیانه سیستان با گونه‌هایی چون «سیتک»، «آسوکه» و «آییکه» بازتاب‌دهنده هویت، باورها و زیست مردمان این دیار کهن است. سارا نظام‌دوست، پژوهشگر و مدرس دانشگاه، ضمن واکاوی لایه‌های پنهان این میراث، از چالش‌های جدی فراموشی، خلأهای پژوهشی و راهکارهای حفظ و احیای آن می‌گوید غنای روایی و اسطوره‌ای آسوکه‌ها میدان وسیعی برای پژوهش‌های اسطوره‌شناسی، نقد کهن‌الگویی، روایت‌شناسی و ادبیات تطبیقی فراهم می‌کند. قابلیت مقایسه با افسانه‌های دیگر مناطق ایران و جهان، آن‌ها را برای پژوهش‌های فولکلورشناسی تطبیقی بسیار مناسب کرده است. حفظ میراث کهن نیز اهمیت دارد؛ آسوکه‌ها به دلیل طولانی بودن و پیچیدگی ساختاری، بیشتر در معرض فراموشی هستند و ثبت و تحلیل آن‌ها از نظر مستندسازی میراث فرهنگی فوریت بیشتری دارد. البته سیتک نیز به دلیل قابلیت تحلیل در وزن‌شناسی، سبک‌شناسی و ترانه‌شناسی، و آییکه به دلیل ظرفیت در پژوهش‌های مردم‌شناسی، جامعه‌شناسی ادبیات و مطالعات زنان بسیار ارزشمندند. در بازتاب آیین‌های کهن، آیین‌های مربوط به آب، باران، کشاورزی و برداش