گفتوگو با شرمین نادری دربارهی «بعد از خواندن پاره نکردیم»؛
رباب را از میان چمدانی پر از نامه پیدا کردم شرمین نادری در «بعد از خواندن پاره نکردیم» که در نشر خوب منتشر شده، از دل چمدانی پر از نامه، زندگی زنی به نام رباب دیدهبان و بخشی از تاریخ اجتماعی زنان ایران را روایت کرده است. او در این گفتوگو از قصهگویی، حافظهی خانوادگی و سالهایی میگوید که صرف خواندن و کنار هم گذاشتن این نامهها کرده است. ما با مجموعه نامههای زنی به نام «رباب» روبهرو هستیم. چیزی که برای من شگفتانگیز بود این بود که او با وسواس عجیبی همه نامههایی را که برایش آمده نگه داشته بود؛ اما فقط این نبود. نامههایی را هم که خودش برای دیگران نوشته بود، قبل از ارسال پاکنویس یا حتی چرکنویس کرده و نسخههایش را نگه داشته بود. همین باعث شد بتوانم هم آنچه را شنیده بود دنبال کنم و هم آنچه را خودش گفته بود. این برای یک پژوهشگر واقعاً یک گنج است. اما نکته جالبتر این بود که همسرش، که یکی از شخصیتهای اصلی کتاب است، در بسیاری از نامهها یک جمله تکراری مینوشت: «بعد از خواندن پاره کنید.» یا مینوشت: «مواظب باشید کسی این نامه را نبیند.» این کتاب خیلی زمان برد؛ فکر میکنم چیزی حدود ده یا