گنجینه ادبیات ایران؛ غایب بزرگ پرده سینما

سینمای ایران در سرزمینی فعالیت می‌کند که قرن‌هاست با قصه، شعر، حکایت و روایت‌های ماندگار نفس می‌کشد؛ سرزمینی که گنجینه‌ای از شخصیت‌های پیچیده، موقعیت‌های دراماتیک و تجربه‌های انسانی را در نظم و نثر خود جای داده است. با این همه، اقتباس ادبی هنوز جایگاهی متناسب با این ظرفیت در چرخه تولید سینمای ایران ندارد؛ غفلتی که در روزگار تکرار الگوهای داستانی، غلبه تولیدات کمدی و دشواری جذب مخاطب برای آثار غیرمتعارف، بیش از گذشته نیازمند بازاندیشی است.